Komentarze do: Drzewo, które postanowiłem posadzić sam https://jacekwisniewski.com.pl/drzewo-ktore-postanowilem-posadzic-sam/ Autentyczne refleksje o życiu.Moim życiu.Bez filtrów i udawania. Sun, 30 Aug 2026 15:28:36 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=7.1.4 Autor: Bożenka https://jacekwisniewski.com.pl/drzewo-ktore-postanowilem-posadzic-sam/#comment-4 Sun, 30 Aug 2026 15:28:36 +0000 https://jacekwisniewski.com.pl/?p=102#comment-4 Przeczytałem Twój tekst i chyba najbardziej mnie poruszył ze wszystkich, które dotychczas tutaj publikowałeś… długo też zbierałam się z komentarzem… To, co uderza mnie w Twoim wyznaniu najmocniej, to ogromna siła człowieka, który przez całe życie musiał funkcjonować obok najważniejszej, najbliższej teoretycznie osoby, która w rzeczywistości bliską nigdy nie była…
Czuję w Twoich słowach ogromny, wręcz fizyczny ból zakorzeniony w tej relacji. To ból dziecka, które zamiast bezwarunkowej miłości dostało lekcję użyteczności, i ból dorosłego, który przez lata próbował zasłużyć na swoje miejsce przy kimś, kto był … obojętny, nieczuły?

Przedstawiłeś wspaniałe, ale też niezwykle bolesne wyzwania, z którymi przyszło Ci się mierzyć – odcinanie pokoleniowego długu i budowanie własnego drzewa od zera wymaga tytanicznej pracy emocjonalnej.

Twoja puenta to najpiękniejszy dowód na to, że z braku można stworzyć potężną wartość. Zamiast przekazać ranę dalej, przekułeś ją w tarczę dla swoich dzieci. Twoje „jestem” to najwspanialsze, co mogłeś im podarować.

– Twoja duchowa siostra 🐸

]]>